Guillermo del Toro'nun yönetmen koltuğuna oturduğu ilk film olan Cronos (1992), fantastik korku türüne benzersiz ve şiirsel bir bakış açısı getiriyor. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüzyıl sonra antikacı Jesús Gris ile torunu Aurora'nın eline geçen gizemli bir mekanizmanın etrafında dönüyor. Bu 'Cronos' cihazı, kullanan kişiye gençlik ve ölümsüzlük vaat ederken, beraberinde karşı konulmaz bir kan susuzluğu ve karanlık bir bağımlılık getirir. Jesús'nın bu cihazın tuzağına düşmesi, zengin ve ölümcül hasta iş adamı De la Guardia ile onun agresif yeğeni Angel'ın da ilgisini çeker, tehlikeli bir av başlar.

Del Toro, vampir mitolojisini Meksika kültürü ve aile dinamikleriyle harmanlayarak alışılagelmişin dışında bir hikaye anlatıyor. Federico Luppi, Jesús rolünde yaşlanma, ölüm korkusu ve arzunun yozlaştırıcı gücünü hassasiyetle aktarırken, Ron Perlman, Angel karakteriyle tehditkar bir komedi katıyor. Claudio Brook'un canlandırdığı De la Guardia ise ölüme karşı takıntılı bir portre çiziyor. Filmin görsel dili, del Toro'nun imza haline gelen detaycı set tasarımı ve sembolizmle dolu, gotik atmosferinin ilk ipuçlarını sunuyor.

Cronos, sadece bir korku veya fantastik filmi değil, aynı zamanda arzunun, fedakarlığın ve insanlığın ne pahasına olursa olsun hayata tutunma çabasının derinlemesine bir incelemesi. Torunu Aurora ile Jesús arasındaki saf sevgi bağı, hikayenin kalbinde yer alarak, yozlaşmanın ortasında bir umut ışığı oluyor. 94 dakikalık bu sürede del Toro, izleyiciyi unutulmaz bir görsel şölene ve düşündürücü bir tematik yolculuğa çıkarıyor. Korku sinemasının klasiklerinden biri olarak kabul edilen Cronos, yönetmenin daha sonraki başyapıtlarının habercisi niteliğinde ve sinema severler için mutlaka izlenmesi gereken bir ilk film.