Nicolas Pesce'nin yazıp yönettiği 2016 yapımı 'The Eyes of My Mother', izleyiciyi rahatsız edici bir güzelliğe sahip, minimalist bir korku deneyimine davet ediyor. Film, Portekiz asıllı bir ailenin ABD'deki izole çiftlik evinde geçer. Genç Francisca'nın sakin görünen dünyası, annesinin eski bir cerrah olmasından kaynaklanan tuhaf bir merak ve bir gün kapılarını çalan şiddet dolu bir yabancıyla paramparça olur. Bu travmanın ardından Francisca'nın yalnızlıkla, ölümle ve insan bağlarına dair çarpık algılarıyla nasıl başa çıktığını, giderek karanlığa gömülen bir psikolojiyi izleriz.

Siyah-beyaz çekimler, filme hem zamansız bir hava hem de rahatsız edici bir netlik katıyor. Görüntü yönetimi, her kareyi bir tablo gibi düzenleyerek, şiddeti ve yalnızlığı doğrudan değil, imalarla ve boşluklarla anlatıyor. Kika Magalhães, Francisca rolünde, neredeyse hiç diyaloğa ihtiyaç duymadan, yalnızlığın, travmanın ve bozulmanın tüm aşamalarını gözleriyle ve beden diliyle muhteşem bir şekilde aktarıyor. Sessizliğin ve durağanlığın gücüne dayanan bir performans sergiliyor.

'The Eyes of My Mother', geleneksel sıçrama korkularından uzak, psikolojik gerilimin ve atmosferik korkunun ustaca işlendiği bir başyapıt. 76 dakikalık kısa süresiyle, izleyiciyi derin bir hüzün ve tedirginlik hissiyle baş başa bırakır. Yönetmen Nicolas Pesce, ilk filminde cesur bir dil kurarak, aile, sevgi, yalnızlık ve insanlığın karanlık yanlarına dair unutulmaz bir portre çiziyor. Yavaş tempolu, düşündürücü ve görsel olarak çarpıcı bu filmi, farklı ve sanatsal korku anlayışı arayan herkes mutlaka izlemeli. Francisca'nın gözlerinden dünyaya bakmak, sıradan bir deneyim olmayacak.